LES ART : Wiersze :

"Wrzucam do ognia ostatnie drwa. (Złudny koniec drogi)"


Trzask ognia pod płytą obiecuje spokój i pewność jutra.
Na stole kawa własnego pomysłu.
"Znalazłam rodzynki. Chcesz?"
Wciąż głodny pieszczot kot spogląda na mnie wyczekująco... "Chodź."

Sadowisz się na moich kolanach i kocim zwyczajem wpijasz delikatnie pazurki w materiał spodni.

"Tęskniłam za Tobą, wiesz?"

Odpowiadasz naglącym do pieszczot pomrukiem. Wsuwasz się pod moją dłoń.

Czekam.

Przeczytałam dziś, że miłość jako podstawa wspólnoty dwojga ludzi jest jeszcze bardzo młodziutkim wynalazkiem społecznym, nie liczącym sobie nawet dwustu lat.

Ufnie poddajesz się moim dłoniom. Mruczysz - kocim zwyczajem...

"(...) zatańcz ze mną jeszcze raz.
Chcę chłonąć każdy oddech Twój.
Co z nami będzie? Za oknem świt,
Tak jak ja, nie kochał nikt..."

Ogień odbiera z sykiem ostatnie krople życia porzuconemu na jego pastwę drzewu.

"... gdy Ciebie zabraknie i ziemia rozstąpi się, w Nicości trwam.
Gdy kiedyś odejdziesz, nas już nie będzie i siebie nie znajdziesz też..."

PRZEMIJANIE - jedyna znana mi stała.
Jedyna pewna - ULOTNOŚĆ.

Nasze koszmary budzą się do życia.

Na kartce odrysowana dłoń nienarodzonego dla mnie dziecka.

"Dlaczego ten ogień tak szybko wygasa?"

Dzielę się z kotem ostatnim kawałkiem żółtego sera.

"Wiesz, dzisiaj "regionalna trójka" nadaje świetny film Polańskiego. Nagrać go dla Ciebie?"

Pod moje drzwi zakrada się noc.
Zza firanki horyzont - złudny kres drogi.

Wrzucam do ognia ostatnie drwa...

   De_Monik